• Seks bij de buren

    Deze morgen reed ik met mijn wagen achter mijn vorige buurvrouw, dit onderweg na het werk. Ik reed er vrij lang achter en ergerde me aan haar. Ze reed tergend traag, 40 waar je 50 mocht enz.
    Ze is vrij jong, rond de 30. Ik bedacht me letterlijk “amai, je bent ook anders in de wagen dan wanneer je seks hebt. Daar gaat het sneller en passioneler dan nu zo pokke traag in de wagen.”

    Hoe ik dat weet? Tja…
    Ze hadden geen gordijnen en vanuit de hal boven kon je in de living kijken.
    Op een dag roepen de kinderen me.

    Maar ik was redelijk verrast, ze lag voorover gebogen op de cognac lederen zetel, haar slip nog aan de knieën en hij naam haar zeer hardhandig langs achter. Dat zag je aan het stoten, hun grimas en vooral haar gegil. De kinderen waren redelijk onder de indruk.
    We hoorden de maanden nadien nog vaak gegil tot in onze tuin. (duidelijk verbonden met de daad), en daar was zeker 10meter tussen. Dus neen de ramen werden niet gesloten, ook niet als ze wisten dat het er luid kon aan toegaan. Daarna zijn we verhuisd

    Dus ja, niet zo fel achter het stuur dan bij de daad.

    Mijn schoonmoeder zag haar buurman van ongeveer 45 ook vanuit haar slaapkamer vreemdgaan met zijn poetsvrouw, dit een paar weken terug. Hij bracht de kinderen naar school, de echtgenote was gaan werken en hij keerde terug. Daar was het op de tafel te doen… Den Wouter… Ik ken hem, zou ik er hem mee chanteren 😉 (zou ik niet doen hoor, maar het is een leuke gedachte….)
    Ze keek de week nadien terug, maar dan was er niets meer te zien.

    Hoe zouden zij met de wagen rijden?

    😉

Alice

Hard working – hard living – paperlover – booklover – creative – caring

Alice

Mama, echtgenote, zus, vriendin, blogger, creatieveling, en nog zaken in spé.
Ik hou van koffie en mooie kopjes en mokken om uit te drinken.
De natuur vind ik de max, zowel zon, wind, regen als sneeuw. ‘k Kan daar echt vrolijk van worden.
Mijn blog moet ik anoniem houden, door mijn job. Maar ik schrijf zo graag. Onbezonnen je gedachten de vrije loop laten gaan, de verbinding voelen in wat je schrijft en leest zonder iemand te kennen.
Schriftjes, mooie balpennen en boekjes, stiften… ook dat mag je me altijd cadeau doen.
In mijn job heb ik erg veel contacten met mensen. Waardoor ik thuis graag de rust opzoek en enorm kan genieten van een goed boek, een serie of onze tuin. 
De tuin is een beetje mijn relaxatie. We hebben er verschillende bankjes staan waar ik even halt kan nemen, ademen en wegdromen. ‘k Hoor er de vogels fluiten en dat brengt rust.
Ik hou van onze honden, de kat, en ben dus inderdaad een dierenliefhebber ook. Mocht ik een grote weide hebben, ik hield een pony, ezel, geiten en schapen. 
Graag ben ik creatief, geef mij een stuk papier en wat kleurrijke stiften en potloden en ik kan me uren bezig houden.
Onrecht en oneerlijkheid, daar komt mijn haar van recht. Mensen die het hart niet op de juiste plaats hebben en een ander kwaad willen doen, BAH….
De ontgoocheling in de mens is denk ik mijn grootste ontgoocheling in het leven als ik eerlijk moet zijn.

Ik weet nu al dat ik mijn leven lang tijd tekort zal hebben om al mijn dromen waar te maken, alles te lezen wat ik wil lezen en de zaken te doen die ik nog wil doen. 
Authentieke mensen, daar hou ik van. Er mag ook wel een hoek af zijn 😉

  • Open tuindagen + kunst

    Dit weekend waren er open tuindagen en vlak bij ons huis heb je de MANORHOEVE, een stoeterij die eraan mee deed.
    Uiteraard had ik graag eens gezien wat er achter die prachtige inrijlaan schuilt…
    Gezien de echtgenoot helaas voor de 2de keer dit jaar getroffen is door Corona, moest ik alleen op pad. Hup de fiets op en ik was vertrokken.

    Wat bleek, er zijn wel meer “lanen” daar, wat een rijkdom en luxe zeg daar! PRACHTIGE tuin en stoeterij!

    De Manorhoeve is, met zijn acht hectare, een uitgestrekt domein, die in hoofdzaak dienst doet voor de paardenfokkerij.
    Een deel ervan is aangelegd als een Franse en Engelse landschapstuin, waarin kunstwerken de blikvangers zijn tijdens Art@Manor.
    Ter gelegenheid van de Open Tuindagen werd ook de nieuwe paardenfokkerij opengesteld voor het publiek.

    Ik kan alleen maar zeggen WAW WAW WAW! Perfecte organisatie, heerlijke POP UP bar, een tuin verzorgd tot in de puntjes en zéér ontspannend door de rust die de tuin uitstraalt.
    Doorheen je wandeling is er ook veel kunst te zien en in een aparte hoeve is er een aparte kunsthal/zaal.
    Toen ik de hal binnen wandelde sloeg mijn oog meteen op een schilderij.
    BAM VERLIEFD. Je kan dat hebben hé?
    Ik stuurde een foto naar de zieke echtgenoot, hij vond ook dat het iets had. ‘k Vroeg of ik het mocht kopen en hij was akkoord.
    Dus jawel, een investering op zondagmiddag zeggen ze daartegen 🙂

    Een uur later was ik op stap met meerdere bankkaarten om geld af te halen, je moest dat bij afhaling cash betalen.
    Maar nog een uur later zat ik thuis te stralen! Mega blij mee!
    De echtgenoot moet het nog ophangen, maar dat komt goed als hij beter is.


    Annie Vanlerberghe uit Dudzele-Brugge is de kunstenares. Zéér sympathieke dame. Ze maakte vroeger vooral bronzen beelden, maar doordat haar rug dat niet meer aankan schildert ze nu en wat ben ik daar blij om.

    Voor mij een meer dan geslaagde zondag dus.
    En hierbij uiteraard beelden van die schitterende tuin!


  • Nachtje spoed + dagje ziekenhuis

    Allergische reacties, nooit fijn maar je kan het niet kiezen.
    Net zoals veel andere mensen ben ik hooikoortspatiënt, allergisch aan grassen, bomen, pollen, en ook katten. (bloed wijst uit honden, maar daar heb ik weinig last van)
    4 jaar terug ben ik een paar keer opgezwollen geweest in het gezicht, dat bleek een enorme zoektocht maar BRUFEN bleek het probleem.
    Ik neem dus niets waar Ibuprofen inzit of de naam FEN heeft. Spedifen, Neurofen en ga zo maar door. Geen ontstekingsremmers dus.

    Een maand terug had ik al eens een zeer gezwollen oog, ik heb daar altijd medicatie voor in huis, dus na een dag of 4 was dat oog terug ok.
    Ik voel meteen aan mijn lichaam als ik een allergische reactie doe op iets.
    Mijn lippen voelen anders aan, mijn oog, ik voel dat als het ware onderhuids optreden.
    Zo ook woensdagavond.
    Echter per uur ging de zwelling van ogen, lippen en wangen maal 2.
    Ik had ook keelpijn die alsmaar erger werd en slokdarmpijn. Dat laatste kan ik moeilijk omschrijven, maar het leken als krampen in de slokdarm.
    Rond 12u30 begon mijn tong te zwellen en voelde het niet meer ok. Ik werd ongerust. Mijn gezicht was ondertussen monsterlijk lelijk, mijn stem klok anders. Ik belde naar spoed om te vragen wat ik moest doen.
    Ze zouden meteen een 100 sturen maar dat vond ik er nu toch ook wel over.
    Mijn echtgenoot bracht me dus en een uur later had ik al een prik in de poep gekregen, een infuus en medicatie via het infuus. (rond 01u30)
    De zwelling verminderde niet snel genoeg cfr de arts dus moest ik blijven.

    Hier was ik niet op voorzien, ik dacht hup medicijn en terug naar huis… Niet dus. Tegen 03u40 lag ik op de kamer. Nog een Corona test gekregen, bloeddruk en koorts meten en snel nog wat slaap pakken.
    Dan hoopte ik in de ochtend naar huis te mogen maar ze willen geen risico’s nemen dus moest ik blijven.
    Urine wordt onderzocht, er werd 2 keer bloed afgenomen met x-aantal uren tussen (nog geen uitslagen), ik moest een ademtest doen…
    Soit, zoeken vanwaar een allergie komt is vaak zoeken naar een speld in de hooiberg. Ik had gegeten: tacco’s met kip, gehakt, sla, tomaat, zure room, komkommer, ei, ui, kippenfilet, paste, cola zero,….
    Ik kreeg medicatie voorgeschreven, 1 week 3 keer per dag – 1 week 2 keer per dag – 1 week 1 per dag. Een puffer en iets wat ik nog moet halen.

    Mijn gezicht is nog gezwollen maar al veel beter. Ik ben vooral moe maar dat kan van het medicijn zijn ook.

    Doordat ik niet voorzien was te moeten blijven had ik niets mee. Echter zijn ze in het ziekenhuis voorzien op alles, inclusief tandpasta en borstel.
    Ik had geen lader mee en moest dus zuinig zijn met de GSM. Het was een dagje afkicken…. 😉
    Maar daardoor ook saai, ik had geen boek mee, NIETS eigenlijk. Anders kan ik me braaf bezig houden, ik hou van series en films en we hebben een abonnement op Streamz, Netflix en Disney+. Maar dat was dus niet aan de orde. In het ziekenhuiswinkeltje waren de opladers uitverkocht…


    Ik vond dat het er ook niet zo rustig was daar op die kamer, wat voor erg zieke mensen een ramp moet zijn.
    Mama zei dat altijd toen ze in het ziekenhuis lag, dat er weinig rust was. Ze komen altijd wel voor iets binnen, zaken meten, poetsdienst, koffie, iets herstellen, iets vragen,…

    Verpleging en artsen hebben ook de gewoonte om de deur altijd te laten openstaan. Maar er is zoveel lawaai op de gang! Voor mij makkelijk, hup uit bed en de deur sluiten. Maar niet iedereen kan vlot die handeling doen die in het ziekenhuis ligt dus dat moet frustrerend zijn omwille van al het kabaal. Nu begrijp ik mama beter op dat vlak.

    Om 18u20 was ik thuis. Ik ben nog naar de winkel gegaan en we hebben nog BBQ gegeten. Daarna nog gezwommen en wat gerelaxt. Een bewogen nachtje en dag, maar straks staat het weekend voor de deur om uit te rusten.

    En nu vooral zoeken naar die speld. Gezien ik deze blog anoniem hou geen spectaculair beeldmateriaal (die er wel is). Op het werk vonden ze me onherkenbaar en waren een veel OEH’s en AH’S 😉


  • Pieter Pot de levering

    De potten werden keurig geleverd en ik werd al enthousiast van de zakken alleen 🙂
    Ik heb nog een dag gewacht met uitpakken, ik wilde eerst poetsen in de keuken. Ondertussen hadden 2 van de 4 kinderen al wel een pot ontdekt die hun favoriet zou worden. Popcorn, pinda met chocolade, dat zagen ze wel zitten 😉

    1 van de ontbijtgraan-potten was leeg in 1 dag, de pinda- chocolade-pot duidelijk ook.
    De mayo vind ik persoonlijk iets te zoet, ik maak die zelf nogal zurig met veel mosterd, maar ik ga die gewoon terug vullen met zelfgemaakte mayo.
    De choco is goedgekeurd 🙂
    Veel smaken moet ik natuurlijk nog testen, maar het is inderdaad wel erg goed voor het milieu. Zij kopen in in bulk en vullen af? Hun olie is zelfs goedkoper als in de supermarkt.

    De chocolade is van Callebaut, dus zeker goedgekeurd!
    Geen schrik hebben dus als het om de smaken gaat, je koopt top produkten.
    En nee ik krijg geen centen of korting om reclame te maken…

    Ik ben niet iemand die alle prijzen kent, maar ze zijn zeker niet duurder dan een gewone supermarkt.
    Ik ben ook geen mega “groen” mens, maar waar ik kan zal ik mijn steentje bijdragen doe ik dat. Zeker bij de zaken die ik leuk vind. Zeg nu zelf, die potten zijn toch heel mooi? En functioneel?

    Op heden is hun assortiment er vooral eentje van houdbare produkten, maar dat is prima voor mij. De noten en zaden gebruik ik om zelf mijn granola te maken. Mijn man is allergisch aan gluten, dus ik maak dit met glutenvrije granola. En zeg nu zelf: Op de doos in de supermarkt lijkt het alsof er veel noten inzitten als je granola koopt, maar eerlijk? Dat is vaak teleurstellend. Dus maak ik dat zelf met natuurlijke zoetstof. Ik moet er vanavond maken, anders moet ik eens het receptje delen 🙂

    Voor elke bestelde pot bij Pieter Pot betaal je 2 euro statiegeld. Daarnaast betaal je 2 euro voor de juten tassen waar de potten in zitten. Voor het retourneren betaal je per keer 1 euro voor retour-kosten en het wassen van de potten. Geef je de potten terug na gebruik, dan komt het statiegeld in de vorm van tegoed binnen een dag weer op je account te staan. Dit tegoed wordt automatisch afgetrokken van je volgende bestelling. Voor het bezorgen van je boodschappen rekent Pieter Pot 4,95 euro bij een bestelling tussen 25 (minimum bestelgrootte) en 50 euro. Dat is niet meer dan de bezorging van een andere supermarkt, en vind ik een redelijke prijs. Bestellingen boven 50 euro bezorgt Pieter Pot gratis. In mijn geval dus altijd gratis want ik zit daar zo aan.

    De naam Pieter Pot vind ik trouwens goed gevonden.
    Ik ben fan, maar als ik heel eerlijk ben, gewoon om de toffe potten, maar hey dat mag ook hé? 🙂


  • Vra(a)g(en) voor alle bloggers 🙂

    Ik had 12 jaar een andere blog. Met drukke periodes en mindere, maar met een trouw leespubliek.
    Op den duur is dat zo, iedereen kent elkaar, je leert mensen vaak ook goed kennen via een blog.
    Ik bedoel daarmee: de gezinssituatie, wat je in je privé doet deel je vaak, gedachten worden vrijgegeven, soms vraag je advies, je voelt verbondenheid, sommige leerde ik zelfs kennen in het echte leven, je leert elkaars normen en waarden kennen en ga zo maar door.

    Maar ergens is het ook vergankelijk. Stopt je blog, dan stopt het contact. Dat merkte ik dus.
    Je vraagt je af of de mensen je missen.
    Slechts 2 mensen stuurden een verzoek om de blog nog te volgen. Bij de rest bleef het stil.
    Maar bloggen is een soort therapie, je schrijft het van je af, je bent het kwijt, het is een soort uitlaatklep en soms lucht het op. Er was een gemis en leegte dus ben ik een nieuwe gestart.

    ’t Was niet dat er geen content of inspiratie meer was. Neen het ging om een stalkende ex-werkgever.
    Maar wel jammer. In ieder geval, ik wil anoniem bloggen.
    geen meelezende werkgevers enz.
    Vreemd hé? Je blogt, maar toch wil je zaken niet aan de hele wereld tonen. Wel aan een “vreemde” maar niet aan bepaalde collega’s of een werkgever.


    ‘k Zou dat eigenlijk in boekvorm moeten gieten. 12 jaar lang je leven delen, met verhalen van als je kinderen kleiner zijn. Ze zouden het later denk ik wel de max vinden om eens te lezen.

    Sta jij soms stil bij de vergankelijkheid van jouw blog?
    Waarom blog je? Voor jezelf? De connectie met mensen? De herkenning? Een vorm van contact? Blog je open? Of anoniem? En waarom? Gebruik je jouw echte naam? Levert dat problemen op op je werk? Wat zijn jouw ervaringen?


  • Pieter Pot

    Je las er waarschijnlijk al over of zag het al op instagram: PIETER POT, de online supermarkt die inzet op plastiek- en verpakkingsvrij.
    Neen ik deed niet mee aan mei plastiek-vrij.
    Zo gebruik geen eigen fruitzakjes, gebruik ik nog teveel een boterhamzakje ipv een brooddoos enz. Ik beken…
    Ik heb dan wel weer een zeepbar in de douche. 😉

    Pieter Pot is een online supermarkt dat zijn producten in heel Nederland thuisbezorgd. Je bestelling wordt in glazen voorraadpotten bezorgd waar statiegeld op zit. Een volgende bestelling lever je de potten weer in en krijg je je statiegeld terug. Pieter Pot wast de potten en hergebruikt ze weer. Ze willen duurzaam makkelijk maken.
    Als ik heel eerlijk ben vind ik die potten gewoon ook de max. ’t Staat mooi in je kast of op je kast, niet?

    Je kan kiezen waar en wanneer ze alles bezorgen. Donderdag is het zover, dan leveren ze een eerste keer.
    Dus jawel, ik hou jullie op de hoogte en een verslag volgt!

    Pieter Potoprichters Schoemaker en Bijholt begonnen hun bedrijf vanuit een studentenhuis; foto: Pieter Pot



Maak je website op WordPress.com
Aan de slag